เมื่อ A + B = C    ณ ช่วงเวลารัก
แนน A: "ฉันจะรักคุณเท่าที่คนๆหนึ่งจะรักได้ โดยไม่มีพื้นที่ว่างเหลือไว้เพื่อใครอีกแล้ว"
แนน B: "แต่กูไม่อยากรักมากกว่านี้ว่ะ กูกลัวความเจ็บปวดถ้าวันหนึ่งต้องเลิกกัน"

แนน C: "เอางี้สิ ก็รักแบบพอดี เผื่อใจไว้ให้ตัวเองบ้าง ความรักมันไม่แน่นอนหรอก"

เมื่อ A + B = C   ณ ช่วงเวลาเหงา
แนน A: "ดึกดื่นป่านนี้ ความเหงาทรมานฉันอีกแล้วสินะ เฮ้อออ.."
แนน B: "มึงบ้าป่ะเนี่ย มานั่งเหงาทำไม ไปนอนดิวะ"

แนน C: "เอางี้สิ นอนหลับตาลงกับความเหงาดู เดี๋ยวมันก็หลับเองแหละ"

เมื่อ A + B = C    ณ ช่วงเวลาร้องไห้
แนน A: "อ่อนแอแล้วนะ หยุดน้ำตาที่มีไว้ไม่ได้แล้ว อยากร้องไห้ ฉันจะร้องไห้"
แนน B: "มึงจะร้องไห้ทำไมวะ หยุดร้องเลยมึง ร้องไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอก"

แนน C: "เอางี้สิ ก็ร้องไห้ให้มันพอ หยุดร้องไห้ได้เมื่อไหร่ เดี๋ยวก็เข้มแข็งขึ้นเอง"

เมื่อ A + B = C    ณ ช่วงเวลาเจ็บ
แนน A: "เจ็บจนแทบจะไม่ไหวแล้ว ฉันจะอยู่ยังไงถ้าพรุ่งนี้ชีวิตของฉันไม่มีคุณ"
แนน B: "อ่อนแอไรนักหนาวะ ไม่ตายก็หาใหม่ได้ รีบๆตัดใจเลยนะมึง"

แนน C: "เอางี้สิ ถ้าตัดใจไม่ได้ แต่ต้องอยู่กับตัวเองให้ได้นะ เวลาจะรักษาหัวใจเราเอง"

เมื่อ A + B = C    ณ ช่วงเวลามีปัญหา
แนน A: "ฉันท้อแล้วนะ อยากหนีไปให้ไกลที่สุด ฉันจะไม่รับรู้อะไรอีกต่อไปแล้ว"
แนน B: "มึงอยู่เผชิญหน้ากับมันเลยนะ ปัญหามีไว้ให้แก้ มึงหนีไปยังไงก็ไม่พ้นหรอก"

แนน C: "เอางี้สิ ก็หนีไปคิดหาทางออกซักพัก แล้วค่อยกลับมาเผชิญหน้ากับมัน"

และ

เมื่อ A + B = C   ณ ช่วงเวลานี้..
แนน A: "กูไม่เข้าใจ ทำไมความเข้มแข็งอย่างมึงต้องมาขัดความคิดกูให้กูรู้สึกว่ากูโง่ด้วยวะ"
แนน B: "เออ กูก็ไม่เข้าใจว่าทำไมความอ่อนแออย่างมึงต้องมาอยู่ในตัวคนๆเดียวกันกับกูด้วย"

แนน C: "แต่กูเข้าใจนะ เพราะถ้าคนเรามีแต่ความอ่อนแอ เราก็จะอ่อนแอจนลุกยืนขึ้นไม่ได้
            แต่ถ้าคนเรามีแต่ความเข้มแข็ง เราก็จะแข็งกร้าวจนอ่อนโยนไม่เป็นเหมือนกัน"

"กูว่าที่โลกสร้างให้มึงสองคนมาอยู่ในตัวคนๆเดียวกันน่ะ มันดีที่สุดแล้วนะ

เพราะสิ่งที่ตรงข้ามกันจะได้ผสมกันให้เป็นความพอดีไงล่ะมึง.."