ใครๆ มักจะคิดว่า อาชีพนักเดินทางเป็นอาชีพที่น่าอิจฉา
เพราะได้เดินทางไปเที่ยวสถานที่สวยๆงามๆ อยู่บ่อยๆ
เหมือนเป็นการทำงานไปด้วย เที่ยวไปด้วย พักผ่อนไปด้วย

แต่หากใครได้ลองมาสัมผัสกับอาชีพนี้ดูซักครั้ง จะพบว่าจริงๆแล้วมันไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะ
การเดินทางไปที่เดิมๆไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ทำให้ไม่มีความรู้สึกเหมือนไปเที่ยวหรือไปพักผ่อนเลย
กลับกัน.. ยิ่งรู้สึกเหนื่อยและเบื่อกับการเดินทางซะด้วยซ้ำ

แต่ถึงจะเหนื่อยยังไง ก็ต้องหาพื้นที่เล็กๆให้ตัวเองได้พักเหนื่อยจนได้
เลยชอบอาศัยช่วงเวลาสั้นๆ ระหว่างที่ปล่อยนักท่องเที่ยวถ่ายรูปตามอัธยาศัย
แอบไปนั่งในมุมเงียบๆคนเดียว แล้วหยิบกล้องขึ้นมาเก็บภาพคุ้นชินตรงหน้า
พบว่ามันคือความสุขเล็กๆระหว่างการทำงาน ที่ทำให้ลืมความเหน็ดเหนื่อยไปได้เหมือนกัน

เอาล่ะ ขอตั้งชื่อภาพชุดนี้ว่า คือความงดงามตามธรรมชาติ ก็แล้วกัน ฮ่าๆๆๆ

แนนว่าธรรมชาตินี่มันก็มหัศจรรย์จริงๆ นะคะ
สีสันสวยงามราวกับมีใครไปแต้มสีมันเลยอะ ชอบจัง

สวัสดีค่ะ

ปล. ปีใหม่นี้รอนแรมอยู่แม่ฮ่องสอนค่ะ อดเค้าท์ดาวน์ที่กรุงเทพอีกตามเคย
อิจฉาคนอยู่บ้านง่ะ อยากพักผ่อนมั่ง เหนื่อยโคตรๆเลย
ปล. 2 หลังจากเอารูปถ่ายอัพลงบล็อกให้ชาวบ้านดู พบว่ามันเป็นความสุขเล็กๆเหมือนกันว่ะค่ะ 5555