สวัสดีค่ะ..
6 โมงเศษๆ ช่วงรอยต่อของเวลาท้องฟ้าเป็นสีแดง ตะวันกำลังจะลับขอบฟ้า
แนนอยู่ที่ตลาดน้ำอัมพวาค่ะ...
นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายๆ ปีที่แนนมาเหยียบที่นี่ ทั้งๆที่เป็นคนในพื้นที่
แต่ตลาดน้ำอัมพวากลับเป็นที่สุดท้ายที่แนนเลือกที่จะมา..
นับตั้งแต่วันที่ตลาดน้ำอัมพวาได้รับการส่งเสริมให้เป็นจุดขายของเมืองแม่กลอง
เพราะตั้งแต่วันนั้น.. ตลาดน้ำอัมพวาก็เปลี่ยนไปเยอะ
ก่อนหน้านี้.. ตลาดน้ำที่นี่เป็นไปอย่างเรียบง่าย
พ่อค้าแม่ขายที่พายเรือขายของ.. จะมาจอดพักเรือที่นี่
หลังจากที่ตระเวนขายไปตามคลองมาแล้ว
ผู้คนที่อาศัยอยู่ริมฝั่งคลองจะออกมาพบปะพูดคุยกัน
บรรยากาศอบอวลด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่นและเป็นกันเอง
ร้านกาแฟโบราณริมคลอง พอได้เข้าไปนั่งเมื่อไหร่ นอกจากจะได้กลิ่นอายแห่งอดีตแล้ว
ยังมีลมเย็นจากสายน้ำตรงหน้าพัดโชยมาแตะผิวกายเป็นระยะๆ อีกด้วย
มีความสุขอย่าบอกใครเลยล่ะค่ะ..
แต่ ณ วันนี้..
จากวิถีชีวิตแบบไทยๆที่เรียบง่าย กลายเป็นบรรยากาศที่วุ่นวายขึ้นเยอะ
ตลาดน้ำอัมพวาในวันนี้ แออัดยัดเยียดจนแทบไม่มีที่จะยืน..
เมื่อตลาดน้ำอัมพวาได้รับการส่งเสริม พ่อค้าแม่ขายจากที่ต่างๆ
ก็แห่กันเข้ามาตั้งร้านขายของบดบังวิถีชีวิตแบบไทยๆ จนหมดสิ้น..
เอาขนม อาหาร และข้าวของเครื่องใช้ไทยๆมาวางขาย
ให้นักท่องเที่ยวจับต้องสิ่งของไทยๆได้ แต่กลับสัมผัสกับวิถีชีวิตไทยๆ ได้น้อยมาก
ลมเย็นจากสายน้ำตรงหน้า.. ไม่ค่อยจะมีใครสัมผัสมันได้ โดยเฉพาะช่วงหัวค่ำ
เพราะความแออัดยัดเยียดของผู้คนที่หลั่งไหลกันเข้ามา ไม่มีช่องให้ลมได้พัดผ่าน
ทำให้ต่างคนต่างก็สัมผัสได้เพียงแค่ลมร้อนๆ จากลมหายใจเท่านั้น
วิถีชีวิตแบบไทยโบราณ กลายมาเป็นจุดขายของที่นี่
ขนม ข้าวของเครื่องใช้โบราณ มีวางขายกันเกลื่อน
แต่ความเบียดเสียดของผู้คน ทำให้บางครั้งได้แต่มอง
ไม่มีโอกาสได้หยุดซื้อ หรือสัมผัสมันอย่างเต็มตาเท่าไหร่นัก..
พ่อค้าแม่ขายที่ขายของบนเรือ ไม่มีเวลาแม้แต่จะเอ่ยปากทักทายกัน
เพราะมัวแต่วุ่นอยู่กับการขายของ.. ต่างคนต่างก็ขายกันไป
คนจัดคิวและคนขับเรือดูหิ่งห้อย ก็ตะโกนโหวกเหวกกันเสียงดังวุ่นวายไปหมด
หาความสงบ.. ไม่มี
ตลาดน้ำอัมพวาในวันนี้.. จึงแตกต่างจากอดีตอย่างสิ้นเชิง..
กลิ่นอายแห่งอดีตจางลงเรื่อยๆ.. เรื่อยๆ
จะมีใครรู้บ้างนะว่า..
บรรยากาศที่เห็นตรงหน้า.. ไม่ใช่วิถีชีวิตแบบไทยๆที่แท้จริงอย่างที่เคยเป็นแล้วล่ะ
เพราะวิถีชีวิตแบบไทยๆที่แท้จริงน่ะ..
มันอบอุ่นและน่าสัมผัสมากกว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าหลายร้อยเท่าเลยทีเดียว..
ก็ได้แต่หวังว่า.. ชุมชนอัมพวาโดยรอบที่ยังคงอยู่กันอย่างเรียบง่ายแบบไทยๆ
ซักวันคงจะไม่ถูกดึงมาเป็นจุดขาย จนเปลี่ยนจากความเรียบง่ายเป็นความวุ่นวาย
เหมือนกับตลาดน้ำอัมพวาหรอกนะ
แต่ว่าอย่างน้อย ตลาดน้ำอัมพวาก็มีเสน่ห์ ถึงแม้นว่าจะไม่เงียบสงบเหมือนอดีต ขนาดวุ่นวายเราก็ยังอยากไปเลย...แนนพาเราไปหน่อยสิ
