เอิ่ม.. สวัสดีค่ะ
จั่วหัวไว้ซะส่อเลย.. ฮะๆๆ
และที่จั่วหัวอย่างว่า ก้อเพราะวันนี้นึกอยากจะหยิบยกเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยเชิงประวัติศาสตร์
ว่าด้วยเรื่องของ "หนังสือโป๊" เมืองไทยมาเล่าให้ฟังกัน
ให้ทายว่าเมืองไทยมีหนังสือโป๊มากี่ปีแล้ว..
100 ปีพอดี <--- คำตอบอยู่ที่นี่ค่ะ
และหนังสือโป๊เล่มเก่าที่สุดแห่งสยาม ก้อมีชื่อว่า "พระตำหรับโยนี" ค่ะ
หนังสือโป๊เล่มนี้เนี่ยพิมพ์เมื่อ ร.ศ. 126 หรือถ้าเป็น พ.ศ. ก้อคือ 2450
เทียบ พ.ศ. ดูแล้ว ก้อประมาณปลายๆ สมัยรัชกาลที่ 5 ล่ะค่ะ
แต่ก่อนเค้าเรียกหนังสือโป๊กันว่า "หนังสือปกขาว"
เพราะหนังสือโป๊สมัยก่อน มักจะใช้ปกขาวเป็นพื้น ไม่มีขายตามแผงหนังสือนะคะ
ต้องลับลอบซื้อขายกันในหมู่ผู้ชาย..
ไม่ใช่สิ ต้องบอกว่าในหมู่ผู้สนใจต่างหาก
คนนอกวงการจะไม่มีทางรู้เลย
หน้าปกของหนังสือจะเขียนแค่ชื่อหนังสือ..
ไม่มีรายละเอียดภายในเล่มว่ามีอะไรบ้างอย่างทุกวันนี้
แต่คำโฆษณาเค้าจะไประบุไว้ที่ปกหลังค่ะ
อย่างเช่น หนังสือโป๊สมัยรัชกาลที่ 7 เล่มนึง
เขียนโฆษณาไว้ตรงๆ ตามแบบฉบับโฆษณาสมัยก่อนว่า
"ท่านหญิง ถ้าท่านซื้อตำราการสังวาศนี้ไว้แล้ว สามีของท่านจะไม่คิดมีภรรยาน้อย
แล้วท่านชาย ถ้าท่านมีตำราการสังวาศนี้ไว้ ภรรยาของท่านจะไม่คิดมีชู้เลย
จะคิดรักสวาทอยู่เฉพาะท่านผู้เดียวเท่านั้น ตลอดชีวิตของหล่อน"
ปิ๊วววววววววววววววววววววววววว...
ส่วนชื่อหนังสือหรือก้อแสนจะตร๊งงงงงตรงนะคะ
ถึงจะเป็นปกขาวๆ ก้อจริง
แต่ชื่อหนังสือเนี่ย ใครอ่านแล้วไม่รู้ ก้อไม่รู้จะว่ายังไงแล้วล่ะ
เป็นต้นว่า..
ยอดนารีเสียสาว บ้าตัณหา สงครามสะดือ
หลังม่านร้านตัดผม สู้ไม่ถอยจนยันรุ่ง
สุดเหวี่ยงบางกะปิ นางสาวผู้ชอบเซ๊ก
แล้วหนังสือโป๊ก้อถูกพัฒนามาตามยุคตามสมัย
จากภาพขาวดำ พัฒนาเป็น ภาพสีมัวๆ
เสร็จแล้วก้อเป็น ภาพสีเกือบชัด..
จนสุดท้ายก้อกลายเป็นภาพสีอย่างชัด ประเภทเห็นทุกรูขุมขนกันเลยทีเดียว
ก่อนที่ยุคหนังสือโป๊จะค่อยๆหมดไป..
แล้วเปลี่ยนมาเป็นยุควีซีดีโป๊ที่ขายกันโจ่งแจ้งอย่างทุกวันนี้
สวัสดีค่ะ ^_^
(แต่ก็ต้องผิดหวังเล็กน้อยที่ไม่ได้เห็นภาพประกอบ 
) 
