วันก่อนที่แนนเขียนเรื่อง "ข้อความที่ส่งไม่ถึง" ไป
วันนี้แนนกำลังจะเปิดอ่านคอมเม้นท์ใน Blog ของตัวเอง แต่เน็ตช้ามาก..
แนนเลยเดินไปหยิบไม้ถูพื้นมาถูบ้านดีกว่า.. กะว่าเดี๋ยวค่อยกลับมาดู
ส่วนพ่อนอนดูทีวีอยู่ คงไม่สนใจอะไรมันหรอก ปกติพ่อก้อไม่ได้สนใจอยู่แล้ว
แนนเดินไปหยิบไม้ถูพื้นมา จะถูตรงโซนโต๊ะคอมพิวเตอร์.. เป็นต้องหยุดชะงัก
ทำอะไรไม่ถูกเมื่อพบว่า.. พ่อกำลังนั่งอ่าน Blog ของแนนอยู่ ใส่แว่นอ่านอย่างดี
หลังจากที่พ่อได้อ่าน entry นั้นจบ ก้อไม่มีบทสนทนาใดๆ ระหว่างแนนกับพ่อ
แนนเลยแอบไปนั่งหาอะไรทำอยู่ในครัวได้ซักพัก.. ก้อถอยรถออกมาล้าง
ตอนนั้นนึกอยากจะมีภาระต้องทำเยอะๆเลย เพราะไม่อยากเดินเข้าไปสบตากับพ่อ
แต่ในที่สุด.. พ่อก้อเดินออกมาคุยกับแนนจนได้ เรื่องชีวิตของแนนทุกๆอย่าง
พ่อถามหลายๆคำถาม ซึ่งเป็นคำถามที่แนนไม่เคยได้ยินมาก่อน
แนนไม่เคยได้ยินพ่อถามถึงเรื่องชีวิตของแนนมากเท่าไหร่.. แต่วันนี้พ่อสนใจจะถามมัน
แนนไม่เคยได้ยินพ่อพูดถึงอายุของลูกๆ.. แต่วันนี้พ่อพูดถึงมัน
แนนไม่เคยไปตลาดกับพ่อ..นานมากแล้ว แต่วันนี้เราได้ไปตลาดด้วยกัน
พ่อไม่เคยโทรมาถามว่าน้องกลับถึงบ้านหรือยัง แต่วันนี้พ่อโทรมา
แนนไม่รู้ว่าพ่อรู้สึกยังไง หลังจากที่พ่อได้อ่าน entry นั้นจบ
แต่แนนรับรู้ว่าพ่อเปลี่ยนไป..เปลี่ยนไปมาก
และแนนก้อรู้ว่าตอนนี้พ่อก้อคงมี url ของบล๊อกแนนแล้วเช่นกัน
แนนอยากบอกพ่อว่า.. แนนอบอุ่นที่พ่อเอ่ยถามเรื่องของแนน
แนนอบอุ่นที่พ่อโทรหาแนน และถามถึงทุกคนในครอบครัวของเรา
แนนอบอุ่นที่ได้ไปตลาดกับพ่อ.. อบอุ่นมากกว่ามาก
แต่แนนอบอุ่นไม่มากไปกว่าเดิม.. เพราะที่ผ่านมา แนนอบอุ่นที่สุดแล้ว
ถึงแม้ว่าพ่อจะไม่ค่อยสนใจชีวิตของแนนมากเท่าไหร่
ถึงแม้ว่าพ่อจะไม่ค่อยรู้เรื่องราวของแนน
แต่มันก้อไม่เคยทำให้ความรู้สึกของแนนลดลงเลยแม้แต่น้อย
และทุกวันที่เป็นอยู่ แนนไม่เคยสนใจว่าพ่อจะปฏิบัติกับแนนยังไงบ้าง
แนนไม่เคยสนใจว่าพ่อจะโทรหาแนนมั้ย
แนนไม่เคยสนใจว่าพ่อจะรู้เรื่องราวชีวิตของแนนมากเท่าไหร่
เพราะแนนไม่เคยตีค่าความรักของพ่อจากการกระทำ
แต่แนนตีค่าความรักของพ่อจากความรู้สึกต่างหาก
ความรู้สึกที่แนนสัมผัสมันได้ตั้งแต่ลมหายใจแรกของแนน
ณ วันนี้.. พ่อจึงไม่ต้องทำอะไรให้เหมือนพ่อของใครๆ
พ่อไม่ต้องสนใจชีวิตของแนนมากขึ้น
เพราะแนนรักพ่อที่พ่อเป็นพ่อ
แนนรักพ่อ.. คนที่ไม่ค่อยจะสนใจเรื่องราวชีวิตของแนนเท่าไหร่
แนนรักพ่อ.. คนที่อาจจะดูไม่อบอุ่นเหมือนพ่อใครๆ
แต่ก้อทำให้แนนยิ้มและหัวเราะได้เวลาอยู่ด้วยกัน
ถ้าพ่อได้เข้ามาอ่านบล๊อกของแนนอีกครั้ง
ก้ออยากให้รับรู้นะว่า.. พ่อไม่ต้องทำอะไรเพื่อแนนอีกแล้ว
เพราะแค่พ่อเป็นพ่อ.. อย่างที่พ่อเคยเป็น
แนนก้อไม่มีพื้นที่ของหัวใจเหลือไว้ให้รักพ่อได้มากกว่านี้อีกแล้ว..
มาสเตอร์แชมป์
บล็อกเราทำแนนซี่อารมณ์ไม่ดีหรือเปล่า แต่ต้องด่าอะนะ ต้องหยาบอะนะ ไม่ไหวจริงๆ 
