และแล้วก้อได้ยินแม่บ่นจนได้ หลังจากที่โทรศัพท์พ่อดังอยู่พักใหญ่
ไม่รู้เจ้าตัวหายไปไหน.. ชอบทิ้งๆขว้างๆ โทรศัพท์ของตัวเองทุกที

"โทรศัพท์มือถือ" มันอาจเป็นปัจจัยที่ขาดไม่ได้สำหรับใครหลายๆคน
แต่ยกเว้นพ่อของแนนเถอะ เพราะพ่อไม่เคยสนใจโทรศัพท์มือถือของตัวเองซักที

ตั้งแต่ซื้อมา.. พ่อไม่เคยเปิด user guide อ่านซักตัว
โทรศัพท์ของพ่อมี options อะไรบ้าง.. พ่อไม่เคยสนใจ
โทรและเมมเบอร์ได้.. เป็นพอ

มันก้อเลยเป็นหน้าที่ของแนน
ที่ต้องคอยจัดระเบียบโทรศัพท์ของพ่อทุกครั้งที่แนนกลับบ้าน
และวันนี้ก้อเหมือนทุกครั้ง
แนนหยิบโทรศัพท์พ่อขึ้นมาเช็ด และเป่าฝุ่นที่เกาะอยู่ตามซอกปุ่ม
และเข้าไป delete ข้อความจากระบบที่ส่งมาแจ้งยอดเงิน
แจ้งสายไม่ได้รับ ที่มีอยู่ล้น inbox จนข้อความใหม่ส่งมาไม่ได้

หลังจากที่แนนใช้เวลาอยู่นานพอดู กับการลบข้อความขยะพวกนั้น
แนนกดเข้าไปดู outbox... ว่าง draft... ว่าง
แต่ sent messages.. กลับมีข้อความอยู่ในนั้น 9 ฉบับ
แอบขำนิดๆว่า คนอย่างพ่อรู้จักส่งข้อความถึงใครเป็นเหมือนกันนี่นา..

พอกดเข้าไปดู ปรากฎว่าข้อความในนั้นระบุว่าส่งถึงแนนทุกฉบับ
!Nan <== เครื่องหมาย ! บอกให้แนนรู้ว่าเป็นข้อความที่เกิดความผิดพลาดในการส่ง
แนนไม่รู้หรอกว่าตอนที่พ่อส่งมันเกิดปัญหาอะไรถึงส่งไม่ได้

แต่ตอนนี้..
พอเปิดอ่านดู น้ำตาแทบจะไหล ข้อความทั้ง 9 ฉบับเป็นข้อความเดียวกันทั้งหมด
เขียนสั้นๆว่า...

"พ่อรักลูก คิดถึงแนนมากนะ"

จำนวนของข้อความ บ่งบอกถึงความพยายามของคนส่ง
พ่อพยายามส่งข้อความนี้ให้แนนถึง 9 ครั้ง..
แต่สุดท้ายมันก้อส่งไม่ได้..

แนนอ่านข้อความนั้นซ้ำไปซ้ำมา รู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่ไม่เคยห่างไปไหน
ถึงแม้ว่า..

พ่อไม่เคยรู้ว่าแนนชอบกินอะไร
พ่อไม่เคยซื้อขนมมาฝากแนนเวลาไปไหนมาไหน
พ่อไม่เคยซื้อเสื้อผ้า ซื้อของเล่นให้แนนเหมือนพ่อใครๆ
พ่อไม่เคยรู้ว่าแนนเกิดปีอะไร
พ่อไม่เคยรู้ว่าแนนอายุเท่าไหร่
พ่อไม่เคยรู้เรื่องราวชีวิตในแต่ละวันของแนน
พ่อไม่เคยรู้ว่าทะเบียนบ้านของเราอยู่คนละที่กัน
พ่อไม่รู้แม้แต่.. แนนเรียนอยู่ปีอะไร

แต่พ่อก้อรักแนนในแบบของพ่อ รักในแบบที่ไม่มีใครเหมือน
ถึงแม้ว่ามันจะดูไม่อบอุ่นเหมือนพ่อใครๆ
แต่มันก้อยังเป็นความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่สำหรับแนน

แนนกดส่งข้อความของพ่อ.. ส่งถึงเครื่องแนน
และพิมพ์ข้อความในเครื่องแนนส่งกลับถึงพ่อว่า..

"แนนรักพ่อ คิดถึงพ่อมากนะ"

แนนวางโทรศัพท์ของพ่อไว้ที่เดิม ในขณะที่ความอบอุ่นยังคงมีอยู่ไม่หาย
ตอนนี้ ข้อความของแนนส่งถึงเครื่องพ่อเรียบร้อยแล้ว
แต่แนนไม่รู้ว่ามันจะถูกเปิดอ่านเมื่อไหร่
ก้อได้แต่หวังว่าซักวัน.. ถ้าพ่อสนใจโทรศัพท์มือถือของตัวเองบ้าง
และเปิดเข้ามาดูใน inbox ของตัวเองซักครั้ง 

พ่อคงจะรู้ว่า ข้อความที่ส่งไม่ถึงฉบับนั้น..
ตอนนี้.. ลูกได้รับมันเรียบร้อยแล้ว